Bdsm de travestis porno amater madura con maduritas xxx videos porno español maduras 18 masturbacion videos colegialas porno xxx hd nacho vidal en español tias buenas videos porno gratis dora la playa brutal anal video amateur gordas tetonas x maduras x secretaria follando porno japones xxx follando videos porno x de parejas videos orgias hd follada por webcam xxx milfxxx videos porno lesbico maduras videos porno abuelas gratis xicas desnudas videos xxx videos eroticos gratis video porno gorditas tetonas videos porno como chupar un coño porno gratis alexistexas se la folla a su boca porno gratis videos gratis ver videos gratis porno español videos gratis follar gratis videos porno gratis de travestis porno pollas negras video porno gratis peludas fetichismo pies porno duro gratis lesbianas negras gordas desnudas rubias tetonas folladas porno columber en la playa vídeos follando sexo rubias tetonas videos porno gratis videos porno gratis tetona peliculas porno playa poorno videos sexo gratis videos pornos anales porn x video porn porn tub porno en castellano follar video porno bisexual español madura tube pornstars famosas follando vídeos porno de pie rubias maduras con pollas follando tetas grandes bbw tera patric videos porno masturbacion videos trabestis tias con jóvenes escenas xxx porno gey gratis de hombres negros travestis maduras con jovenes videos de soltera videos porn free videos porno gratis hentai porno con gorditas grandes sexo gratis lesvianas videos hd español jade kitty muy peludos xxx gordas videos gratis porno gai sexo viejas guapas follando gratis corridasenlaboca pajas intercambio de penes xxx maduras rusas porno maduras lesvianas videos jovenes chicas cachondas ancianas porno japones porno x gordas sexis porno negra videos porno de follar porno videos porno porno embarazadas porno travestis videos porno fetiche de masajes videos de soltera porno lesviana pollas gigantes folladas duras videos es.

con condon videos porno amateur video porno hd nacho vidal gonzo porno lesbianas penetracion maduras porno videos porno fakings xxx negras follando tetas grande follando videos de lesvianas videos de solteras x porno videos mamadas de travestis en accion chicas sexo amateur hd peliculas x striptease xxx tríos porno porno ver porno hd videos x maduras sexo gratis lesbianas en tanga mejores videos sexo jovenes nenas masturbandose super tetonas mujeres videos pprno gratis porno gratis xxx sexo amateurs tetona ver pornos gratis fiesta porno gratis lesbico chicas foyando porno casting sexo lesbiana porno hratis sexo videos pornos maduras follando chicas sexys desnudas videos pprno xxx videos eroticos videos porno gratis porbo gratis lesbianas gordas vídeos sexo videos porno de chicas guarras gratis de masajes lesbicos gratis travestis videos sexo negras putas chicos y culonas gratis videos maduritas pornstars famosas haciendo pajas españolas peliculas porno gratis cachondas xxx arabes xxx gratis rubias porn hd amateur interracial chicas pajeandose tetonas porno ver videos porno duro gratis porno g follando colegialas videos de lesbianas corriendose follando vídeos porno xxx sexo lisa ann porn xx porno asiaticos páginas porno en español porno rubias porn mujeres muy peludas videos pornos gratis de latinas silvia rubi culonas xxx rubias videos bukkake videos xxx gratis xxx videos sasha grey follando gordo follando primer casting español trios gratis chupa tetas masage erotico hombres videos pollones seso grati poeno gratis videos pormo pollas mamis cachondas follando vidios pornos en la playa tetona xxx hd pornografía gratis español video gratis en español videos sexo entre lesvianas gratis de parejas amateur hombres xxmaduras películas xxx porno rubias19 folladas porno hratis chochos porno porno porno masturbacion femenina videos pornos porno gratis peliculas xxx japonesas video mamada latinas chicas buenas videos porno maduro porno.

cumlouder maduritas. con polla parejitas porno casting sexo amateur follar gordas sexis desnudas videos pornos españoles xxx morenas cachondas videos maduras maduras.

Suikertante aangeboden negerin grote borsten

Dik wijf met grote borsten. Meisjes met grote borsten achter de webcam. Grote borsten onder de douche. Twee lesbische meiden met grote borsten. Geile rooie met grote borsten pijpt zijn spanningen weg.

Sexy roodharige amateur laat haar grote borsten zien. This must be underwater love, grote borsten onder de zeespiegel. Haar grote borsten schudden tijdens het neuken.

Drie geile meiden met grote borsten en een dikke penis. Hmm de een neuken terwijl de ander met haar grote borsten speelt. De gigolo laat de grote borsten schudden bij elke stoot. Grote borsten lekkere billen en een natte kut die ze vingert. Een tattoo bitch met hele grote borsten. Lekker wijf met grote borsten pov blowjob. En ik mocht mee om te helpen sjouwen, maar het ging om de lol dat ik overal beloond werd met een ijsje. Wat ik maar wilde. Ik heb me op die dagen bijkans misselijk gegeten aan de ijsjes en slagroom.

Ik was dol op goed schepijs. En zo kwam ik ook bij Florencia en kon ik een kijkje nemen in de fabricage-afdeling, achter de zaak. Daar stond de grote ijsmachine waar de vanille-ijsjes op een stokje in een chocoladebad werden gedompeld. En ik was de blonde bambino en of ik nog trek in een wafel met drie bolletjes had. Altijd, ik sloeg nooit wat af. En ook kwam ik een paar keer op de Veenkade bij een telg uit de Talamini-familie in de zaak die ook Talamini heette, om de hoek bij de oude grote bibliotheek.

Ik ben ook bij de familie in hun woonhuis boven de zaak geweest. En dan sprak de oude Talamini over Italië. En altijd op het einde, of ik nog een ijsje lustte. En niet voor het eerst dat ik zoiets deed. Als kind ben ik ook verschillende malen hele dagen met Gerrit de schillenboer mee geweest. Die kwam 's ochtends vroeg met zijn paard en wagen langs en dan vroeg ik of ik kon helpen.

Spring maar op de bok, zei hij dan. En dan ging ik portieken in om de mandjes met schillen en afval op te halen. Gek dat ik dat gedaan heb. Mijn ouders vonden het prima. Ik was ook graag op straat, altijd bezig, actie. Ik wilde ook wel helpen bij het Hus-bakkerswagentje en melkboer Van Der Steen die langs de deur kwamen, maar die stonden dat niet toe.

Als jonge tiener nog gewerkt in de snoepkeet van zwembad Overbosch en ik was zestien met mijn eerste baantje als kassier van bioscoop Du Midi. In werd mijn eerste kind geboren. Mijn verhaal begint in als ik uit militaire dienst kom.

Een verschrikkelijke diensttijd en ik was blij dat ik eruit kon. Daarvoor had ik al gebroken met mijn vriendin V. Een tragische liefde met een later tragisch einde, maar ik wilde er niks meer mee te maken hebben.

Ik was vrij en daar stond ik dan in Den Haag. Ik had nog een paar vrienden die een eigen leven hadden en verder kende ik vrijwel niemand. Ik zat nog wel op mijn bridgeclub. Maar ik wilde daar niks mee doen, ik wilde een simpel baantje en vooral genieten van het leven na een jarenlange geïsoleerde relatie.

We hebben ook korte tijd samengewoond, maar dat was geen succes. Daarna alleen maar op mezelf gewoond en nooit meer overwogen om samen te wonen. Een kantoorbaantje voor halve dagen vond ik via een bekende van de bridgeclub, via Piet Hein. Ik kon bij hem op de administratie en boekhouding komen werken.

Gedaan en door alle jaren heen altijd kantoorbaantjes gehouden in de financiën en boekhouding. Erg spannend was het allemaal niet, maar het gaf een zekere basis. Bovendien gaf een kantoorbaantje veel ruimte voor andere dingen.

En bedenk dat ik het eindjaar ook heb gekozen vanwege de komst van internet toen. Al mijn verhalen gaan van voor internet, maar wel van de opkomst van de fax en de voice-mail. Ook nog geen mobieltjes. Er kwamen wel meer tv-kanalen, maar daar keek ik nooit naar. Geen zin en geen tijd. En natuurlijk de opkomst van de pc en de printertjes. Je kon zelf een kantoortje beginnen en je eigen projecten met al die nieuwe middelen opstarten.

Maar daar stond ik dan, op de stoep voor mijn kamer op het Sweelinckplein in het Statenkwartier. Uit mijn dienstijd heb ik een vriend overgehouden, Chris.

Chris had de school voor journalistiek gedaan en hij kende in Den Haag weer een studiegenoot, Walter, die zijn vervangende dienstplicht deed bij het Kijkhuis in de Prinsestraat. Een instelling voor kunstvideo's en een podium voor geïmproviseerde muziek. Ik heb Daan toen een paar maal ontmoet en al snel rolde ik als vrijwilliger het Kijkhuis binnen. Daarna kwam daar ook het Filmhuis bij en nog later het Paard.

Op het hoogtepunt werkte ik voor alle drie de instellingen. De grootste overeenkomst tussen alle drie was dat er een bar was en waar ik gratis of voor half geld kon drinken.

Achteraf misschien niet de beste omstandigheden voor een gezond leven. Chris ben ik later uit het oog verloren. Niet in de laatste plaats omdat zijn aardige vriendin Erna verliefd op mij was geworden. Wat kun je daar aan doen? Niks, ik deed ook niks en zocht maar geen contact meer.

We waren wel met z'n drieën op vakantie geweest op Terschelling, op de tweede editie van het Oerolfestival. Dronken geworden met veel jenever.

Slapen in een caravan. Van het Sweelinckplein verhuisde ik naar twee kamers achter op de Ieplaan, gedeeld met andere bewoners. Hans mijn buurman, Leo de hovenier, Tanja en niet te vergeten Hannie en René, mijn benedenburen. Ze kon in trance in contact komen met een monnik in het Himalayagebergte, Babbechi. Veel over Babbechi gehoord en Hannie er René vereerden hem.

Heel spirituele types, maar zeer vriendelijk. Ik kwam er veel over de vloer en uiteindelijk hebben ze mijn jonge kat overgenomen omdat die nooit meer boven kwam. Nog een keer in hun huis en tuin een nazit georganiseerd na North Sea. Hannie en René waren met vakantie, vonden ze geen probleem. Toen 's ochtends om zes uur forellen staan bakken met Ellie, de vriendin van Maarten toen.

Marc en Linda waren er ook bij. Het begon met een knetterende, dronken ruzie En Linda woonde aan de overkant in het bekende kraakpand van de Ieplaan. Theo van Gogh had daar in de kelder zijn plaat met schuine liederen opgenomen Prettige buurt en het kantoor was om de hoek.

Daarna kreeg ik via Ellie, de toenmalige of latere vriendin van Maarten, de kans om naar een echt eigen huisje te verhuizen. Dat werd een heel aardige hofjeswoning in het midden van de Schilderswijk, de Hannemanstraat. Ik heb daar bijna tien jaar lang plezierig gewoond tot Daarna nog een nieuw kort zigeuneradres in het Statenkwartier, in afwachting van mijn vertrek naar Amsterdam.

Maar veel thuis was ik niet. Pas later gaan koken en meer gaan cocoonen, heel af en toe. Het leven buiten wachtte; altijd op zoek naar actie en entertainment.

Mensen opzoeken, dingen ondernemen, napraten, bespiegelen, drinken, roken, vrijen, leven! Muziek Ik ben altijd een enorme muziekliefhebber geweest. Vooral vanaf mijn tienertijd in de jaren zeventig. Opgegroeid in een milieu met crooners en fourties- en fiftiesplaatjes.

Lichte muziek en dixieland. Take Five vond ik toen een geweldig nummer. Op de middelbare school raakte ik helemaal verslingerd aan de symfonische rock van Genesis, Yes en Pink Floyd. Ik deelde de muziek met mijn vrienden Joan en Tijs.

Beurtelings kwamen we 's avonds bij elkaar op bezoek, luisterden naar de lp's, discussieerden en speelden soms schaak.

En ik volgde de top en keek altijd naar Top Pop. In volgt een kentering en zweer ik voor altijd de symfonische rock af en ontdek de echte jazz van de bop en de cool. De hele jaren 80 is die belangstelling voor jazz gebleven. De soundtrack van die jaren wordt verder gevormd door de her ontdekking van de muziek van de jaren zestig. Daar moest ik tien jaar eerder niks van weten.

Ik word een verzamelaar van sixtiesmuziek, van soul tot psychedelische rock, van Motown tot The Doors. Maar de grootste ontdekking waren The Beatles. Bijna twintig jaar na dato. Ik vond en vind alles goed van The Beatles, alles verzameld en veel op vinyl gedraaid. Vooral ook in de zomer. Ook de ontdekking van de Haagse beatbands, waaronder de Q65 met hun lp Revolution.

Naast muziek luisteren thuis ging ik vaak naar concerten en was ik gek op live muziek, maakte me eigenlijk niet uit wat, als het maar live was. En ook zelf enigszins actief met muziek bezig geweest, maar enkel om mijn muziekhobby te verdiepen. Als kind een paar jaar piano gespeeld, maar dat liep op niks uit. Ik studeerde ook niet. Rond mijn vijftiende een Spaanse gitaar gevraagd en autodidactisch alle akkoorden leren spelen. Later wilde ik een elektrische piano en rond 85 neem ik van Lester zijn Würlitzer over.

Maar dat piano spelen leek nergens op. Geen gevoel voor ritme en geen discipline over de linkerhand. Inmiddels had ik een boek met alle Beatleliedjes met akkoorden erbij.

Heel veel uit gespeeld op gitaar en piano. Later kreeg Liesbeth thuis de piano van haar moeder. Daar heb ik heel veel plezier aan beleefd, en af en toe nog steeds.

Alleen akkoorden en nummers spelen van een stapel uitgekozen popnummers, maar vooral Beatles, en er dan als een valse kraai bij zingen.

In militaire dienst een saxofoon geleend en pas twee jaar later weer ingeleverd. Mooi om een blaasinstrument te ontdekken. Dan probeerde ik met eenvoudige jazz-bluesplaten mee te spelen.

Maar ik kon geen jazz, hoewel het fysiek bijzonder aangenaam was om te doen. De saxofoon is na een ochtendlijk bezoekje van de MP aan de Ieplaan weer ingeleverd door Tom van Vliet bij de kazerne aan de Van Alkemadelaan. Ik wilde de saxofoon houden als genoegdoening.

De hele soundtrack van de jaren 80 waren voor mij een mix van jazz en pop. En de opkomst van de cd en cd-speler. Ik kon mijn eerste cd-speler kopen door een klusje voor Het Paard.

Kon ik ook gelijk tien cd's kopen. Drie albums die ik nog steeds goed kan horen. En in die jaren domineerden voor mij twee grootheden, Prince en Marvin Gaye. Marvin Gaye vertolkte alles wat er in mijn leven gebeurde. Meest onderschatte dubbelalbum, Here my dear. Prince nog live gezien in de Kuip tijdens zijn Alfabet-tour.

Het laatste grote concert waar ik naar toe ben geweest. Het werd me te groot en te massaal. Muziek was ook uitgaan en dansen.

Dansen met vriendinnen, onbekende vrouwen, maar ook wel met Marc en Maarten, mannen onder elkaar of alleen. Radio luisterde ik toen niet zo naar. De actuele hitmuziek ging me steeds minder interesseren en met de house en de rap en hip-hop helemaal afgehaakt. Liesbeth heb ik tijdelijk weten te interesseren in de soul en zij mij voor klassiek. Wel genoten van de opera's waar Liesbeth me mee naar toe nam. Een maal zelf kaarten gekocht, voor Rosa, a horse drama, de opera van Peter Greenaway en Louis Andriessen.

In mijn film de Steen komt prominent een standbeeld voor van een Paard Haagse Schilderswijk. Voor de shots heb ik er met dik krijt Rosa op laten schrijven. Bridgen In mijn tienertijd werd ik aangestoken door mijn vriendin om samen te gaan bridgen.

Een paar jaar later ook samen op een club gegaan, Overtricks, op de Haagse bridgesociëteit aan het Noordeinde. We speelden altijd op de woensdagavond. Al voor ik de relatie resoluut beëindigde, speelde ze er al niet meer en ben ik nog een paar jaar lid gebleven.

Mijn nieuwe partners waren eerst Henk Uijlenbroek die rechtbankverslaggever was geweest voor de Volkskrant. Een aardige kerel die eruit zag als Dick Bos; een magere man met een smal gezicht en met achterover ingevet haar. En wij waren goed, zo niet de beste van de club, maar Overtricks was wel een middenmoter, dus wij regeerden ook wel als eenoog-koning.

Ik ben nooit een top-bridger geweest en had daar ook geen ambitie voor. Daarna werd mijn partner Loek, man van mijn leeftijd en een econoom. En ook wij bleven het beste paar van de club. En dat lag ook aan mij, en Henk en Loek waren wel wat slimmer dan ik, maar ik was weer wat creatiever.

We vulden elkaar uitstekend aan en het waren twee mooie en succesvolle partnerships. De bridgeclub en het Haagse bridgewereldje was ook een sociaal gebeuren met tot laat in de nacht bridgen met bier en hapjes erbij. Ook bij mensen thuis die een bridge-drive organiseerden. Ook een keer zelf georganiseerd, in de tijd met mijn eerste vriendin. Over het spel zelf zou ik nog veel kunnen schrijven en ik ben er veel mee bezig geweest.

Een sterk punt van mij was om tijdens het spelen niet de spellen te analyseren en een discussie met je partner aan te gaan over begane fouten. Dat is niet bevorderlijk voor de spellen die nog komen. En ook dat leverde extra punten op. Vele echtparen maakten liever tijdens het spelen al veel ruzie. En na de bridgeavond met andere, bevriende jonge bridgers geregeld doorzakken in de Pijpenla, het nachtcafé vlak naast de sociëteit.

En dan de volgende morgen brak weer aan het werk. Ook mijn zus Hélène, mijn jonge tante Diana en later ook nog mijn moeder heb ik aan het bridgen en de club geholpen. Diana vond daar later haar man met wie ze later zou trouwen, Jan Overwater, hij speelde met zijn vriend Casper Smits.

Maar ik vond het een te klein en benauwd wereldje en had wel mijn hoogtepunten bereikt binnen de club. Ik zou naar een betere club moeten gaan en dan nog serieuzer gaan trainen en studeren. Maar daar had ik geen enkele zin in en op een dag ergens in ben ik met Overtricks en het bridgen gestopt.

Het echte leven lonkte met veel aantrekkingskracht. Een Haagse culturele instelling en vertoningsplek voor kunstvideo's, documentaires, installaties en avantgarde-muziek. Ze hadden een bescheiden zaal met een beamer, mm-projectie en een podium. En het was ook een café. Praten met mensen, dingen doen en aan de bar hangen.

Tom was de directeur en daar had ik direct een goed contact mee. Later werden we enige tijd goed bevriend. Gingen we samen squashen en daarna lunchen in de kokschool in het Bezuidenhout. Hij was ook een enorme womanizer en om de haverklap een nieuwe vriendin, vaak een buitenlandse. Als ik met Tom op stap ging zei hij altijd: Aardige kerel en met veel humor. Op een gegeven moment heeft hij zelf een enorme kabelschakelstellage gebouwd om alle monitorpunten in het gebouw met elkaar te verbinden.

Maar het werd een chaos aan kabels met onduidelijke labels. Ik noemde het de Leotron. Vaste gasten waren ook de boek vormgever Ludo en zijn vrouw Grietje die een modezaak had in de Molenstraat, ik geloof alleen zwarte kleding. Ik denk ook aan Adelbert, ook vormgever.

Op een gegeven moment hing er van de Kijkhuisvrijwilliger Hennie een affiche in de stad. Zijn portret groot in zwart-wit en de tekst erbij luidde ongeveer: Kom donderdag naar het Kijkhuis voor de saaiste man van de wereld. En dan zijn naam ergens. Even enorme heisa en veel verdachten in Kijkhuiskring. Later bleek het om een grap van onbekende huisgenoten van Hennie te gaan.

Er was ook nog de boekhouder Auke, annex fotograaf. Die exposeerde een keer in het Kijkhuis, daar waren wel vaker foto- of video-exposities. Achter de bar stonden Wilma en Ank. Later ging die laatste relatie na lange tijd voorbij. Wilma en Ank waren ook altijd bezig met bloemen en bloemschikken. De zus van Ank, Dien, ging later voor de films van Peter Greenaway werken voor de kleding. Maar de bar in het Kijkhuis liep voor geen meter; buitenstaanders vonden het café niks, te veel insidegebeuren.

Dat was waar, maar ik trok me er weinig van aan. En hier leerde ik mijn eerste twee nieuwe vrienden kennen. Maarten die schoonmaakte en vrijwilliger was en zijn beste vriend Marc. Hij werd later ook vrijwilliger. Maarten en Marc kenden elkaar al lang en ik kwam daar als derde persoon aanhangen.

Maarten studeerde toen nog geschiedenis en Marc werkte als boekbinder op het Rijksarchief. We waren alle drie even oud en waren alle drie tweelingen. En we hadden alle drie vaders die aan de alcohol waren, net als wij. Maarten zat altijd goed in de losse contacten met vrouwen en Marc had al jaren een vaste vriendin, Linda.

Die leerde ik ook goed kennen omdat ze aan de overkant van mij woonde op de Ieplaan, in het mooie kraakpand. Linda was een beeldschone slimme meid, wilde verder in de journalistiek. Ik kwam ook wel eens alleen bij haar op de thee en ze knipte ook wel mijn haren. Overigens net als mijn tante Diana dat wel eens deed. Linda haar beste vriendin was Daphne en ook die leerde ik kennen. Veel mee gelachen en geouwehoerd. Het waren een soort van echte vriendinnen, zonder bedoelingen.

Ik leerde ook de andere mensen uit Linda haar pand kennen, Harm de ex-drummer van de Mo met zijn geluidsstudio in de kelder, Hans de fotograaf, Pieter en Maarten, de eigenaar van de Nastasta. Daphne ging lange tijd met Harm, maar ze werd slecht behandeld en ging uiteindelijk bij hem weg. Later is ze de Kunstacademie gaan doen. Ik herinner me ook nog een bijzonder verjaardagsfeestje bij Linda. Met alle aanwezigen hebben we 's nachts in een kring elkaars hand vastgehouden en een rituele, sentimentele dans uitgevoerd op Shine on You crazy Diamond van Pink Floyd.

In de eerste maanden bij het Kijkhuis ben ik een keer stomdronken geworden. Puur uit vrolijkheid en niet naar huis willen. Toen de zaak diep in de nacht sloot kon ik niet meer naar huis. Het Kijkhuis werd afgesloten en ik bleef en ging slapen op een paar stoeltjes in de achterzaal.

De volgende morgen word ik wakker gemaakt door Wilma. Die had in een spoor mijn schoenen en broek gevonden toen ze aan het werk wilde.

Ze was totaal verrast. Ik stond op en voelde me kiplekker en op en top, over de top. Ik was voor het eerst dronken geworden vanuit pure vrolijkheid en niet uit ellende. Het voelde als een doorbraakmoment, ondanks de drank. Wilma hielp me verder op de been met een ontbijtje en een sapje. Daarna een dubbele cappuccino. Wilma kende ik overigens van de Puchposter uit begin jaren zeventig. Zit een blond meisje op een Puch, had ik in mijn kamer hangen.

En dat meisje was Wilma. Dat heeft me altijd getroffen. Met Marc en Maarten ook veel op stap, ieder weekend en ook door de week. Uit eten, café's, de nachtdisco. En snacken 's nachts bij Hugo Snackcar. En er waren vaak ook andere mensen van het Kijkhuis bij, zoals Jan en Anja. Jan was een vriend van Tom en architect, hij vormde met Anja een hecht stel.

Anja was zelfstandig etaleuse voor modezaken. Ook deed ze de inrichting voor het Kijkhuis en het Videofestival. Ik heb ze goed leren kennen. Er zat een heel kringetje omheen met ook veel losse figuren die soms opdoken. Legendarisch in kleine kring waren de World Wide Video Festivals die het Kijkhuis ieder jaar organiseerde. Weinig publiek, maar wel veel buitenlandse makers die werden uitgenodigd.

Waanzinnig hectische dagen en lange nazitten aan de bar. Ik introduceer Lester bij het Kijkhuis en hij wordt portier bij het festival. Maarten, Marc, Chris en ik doen de techniek van het starten van de video's, verspreid over de diverse locaties. Ook de weken die eraan vooraf gingen waren druk en levendig. Bijvoorbeeld de catalogus die op tijd af moest zijn, altijd over de deadline heen. Allerlei mensen die van 's ochtends tot 's nachts aan het werk waren. Met de nodige fricties af en toe.

Ook Erik werkte voor het Kijkhuis, later zou hij ook voor het Filmhuis gaan werken. Ik heb ook nog met Lester later samen video's gestart vanuit de controleroom. Van een festival herinner ik me ook de komst en het verblijf van de Duitse cultacteur Udo Kier. Een homo die met zijn dronken kop zijn liefde voor Lester bekende die toen portierde. Over Lester zei hij steeds: He's just the doorman. Een andere kwoot van Udo was: Dann treffen wir uns im Buldog.

Ik heb hem toen nog een keer 's nachts overeind geholpen toen hij op de grond ging liggen voor de Nieuwe kerk. Hij kon niet meer overeind komen zo lam. Hij had ook geen cent bij zich, alles moest het Kijkhuis of anderen betalen. En zo raakte je met allerlei internationale mensen, mannen en vrouwen in contact.

Ik heb ook nog de videokunstenaar Servaas geholpen bij het inrichten van een installatie. Later nog bij hem thuis geweest in Hoorn. Ging zijn dochtertje op mijn schoot zitten.

Nog een visje gegeten in de haven. Maar tien dagen later krijg ik opeens allemaal blaasjes op mijn buik en gezicht. Ik denk aan een soa of erger. Naar de dokter en die begint te lachen. Ik heb de waterpokken gekregen.

Normaal krijg je dat als kind, komt bij volwassenen zelden voor. Later bleek uit een intentingsboekje bij mijn ouders dat ik inderdaad de waterpokken niet had gehad. Maar in ieder geval wel tien dagen ziekjes binnen moeten zitten. Maar waar zou ik nu door besmet zijn geraakt?

Ik dacht toen na mijn herstel dat het mijn laatste kinderziekte was en dat ik nu echt volwassen was geworden. Was dat maar waar. Het Kijkhuis organiseerde ook een paar maal tv-avonden rondom het werk van Wim T.

Schippers en Koot en Bie. Een maal op zo'n avond aan de bar gestaan met Harry Touw, alias Fred Hachee. Omringd door alleen maar nostalgische mannen. Jaren later zou ik een interview met Harry Touw doen voor Doen. Maar hij krijgt kanker en heeft nog maar kort te leven. Toen dacht ik nog, een reden te meer om hem op te zoeken.

Maar ik kreeg hem aan de telefoon en de man was totaal gebroken en niet in staat tot een interview. Ik heb het daar toen bij gelaten. Ik ben altijd een liefhebber geweest van Haagse humor. Het Kijkhuis werkte ook een keer mee aan een grote tentoonstelling van videokunst in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Ik heb daar ook geholpen. Ik was ook op de besloten opening aanwezig waar zo'n honderd genodigden aan tafeltjes een uitgebreide Indische rijsttafel kregen geserveerd.

Ik zat naast de theaterontwerper en operaregisseur Bob Wilson. Aan een tafeltje achter mij zat Brian Eno. Bob Wilson kende ik al van een enscenering van Philip Glass zijn opera Einstein on the Beach, gezien in het Circustheater op Scheveningen.

Op het einde kwam Philip Glass nog het toneel op. Ik was toen diep onder de indruk van zijn muziek. Later zou die belangstelling volledig verdwijnen.

Laurie Anderson versus Madonna. Maarten was schoonmaker en had de sleutels van het Kijkhuis. Een paar uitzonderlijke keren 's nachts nog met Maarten en Marc naar binnen gegaan. Dan namen we de zogenaamde Bomba. Een flesje Brandtbier upje en daarnaast een tequila. Een keer legendarische nachtbroodjes in de oven gemaakt met warme paté en druipende camembert.

We haalden ook jointjes in de Dizzy Duck in het Zeeheldenkwartier. Het waren de eersete keren dat ik blowde. Veel gekkigheid die nergens over ging. Marc, Maarten en ik zijn nog eens in een taxi naar onze huizen gebracht. Maarten zou als eerste uitstappen, maar kon dat niet. Laat de meter maar doorlopen, zei hij en bleef minstens vijf minuten in de taxi zitten om bij te komen. Schieten me ineens nog twee festivalgenodigden te binnen.

Tony Ousler en Cindy Klein. En Albert als creatief mede-directeur en programmeur. En zijn latere vrouw Gerda. Ze waren altijd in de stemming voor een laatste drankje en gesprekje. Albert stond op de festivals 's avonds altijd op dezelfde plek.

Daar stond hij om bekend. Het jaar daarop komt er een Franse videokunstenares 's middags weer het Kijkhuis inlopen. Het laatste moment van toen ze weg ging was Albert aan de bar. En verdomd, ze komt een jaar later weer binnen en staat Albert daar met een calvados nog steeds, op precies dezelfde plek aan de bar. En Dino die nog serieus heeft geflikflooid met een dame in de kelder. Willem de Ridder zou een sm-performance geven in het Kijkhuis. Het was verwant aan de gewelddadige, erotische salons van de Amerikaanse Annie Sprinkle.

Ik had daar wel video's van gezien: De performance in het Kijkhuis bestond uit een band die continu muziek maakte en met Willem op keyboard. Dan liep er nog een cameraman rond Jan van Meatball die alles live opnam en waarvan je de beelden direct op monitoren voor het podium kon zien. De hoofdact bestond uit sm-sessies met een meesteres en een aantal slaven. Zwepen en ook gewichten. Willem de Ridder had carte blanche gekregen en niemand wist wat er van te voren ging gebeuren.

De kleine zaal zat vol. Ik was er met Liesbeth, Marc en Linda. Al snel liepen mensen weg. En na een half uur zat er nog een man of tien. Ik vond het niet aangenaam om naar te kijken, maar wilde toch blijven zitten. Ook kon je je fixeren op de monitoren en dan was het niet echt, maar tv en makkelijker verdraagbaar. Toch zijn Liesbeth en ik net niet tot het einde gebleven en verlieten de zaal.

Marc en Linda bleven zitten. Veel nagepraat, ook met Willem en met de sm-ers die meededen. Ze waren ingehuurd van de bekende Haagse sm-salon Domo. Nog nooit zoiets meegemaakt. En als het Kijkhuis dicht ging, dan gingen we door naar de Pijpela. Een nachtcafé op het Noordeinde.

Kwam ik al op woensdagnacht na de bridgeclub. Maar met het Kijkhuis gingen we dan met een heel clubje. Cees benoemde zich dan wel tot de reisleider.

Eindigden we in de Schele Indiaan. En Gradje met zijn vriendin. Gradje zei altijd als we naar een nachtkroeg zochten: En dan gaan we zo, dan gaan we zo en dan gaan we zo, en dan zijn we thuis. Mensen die er ook bij hoorden, Rolf met zijn vriendin Thea en de kleine Gerrit die zelf de videokunst in ging en later een relatie kreeg met de veel grotere en struise Jaqueline. Er hing ook een jonge vrouw bij die overal opdook. Ik kon niet met haar overweg, maar Dino weer wel.

Haags Filmhuis Naast mijn halve baan op kantoor en het vrijwilligerswerk in het Kijkhuis had ik nog volop tijd over. Ik ben toen het Filmhuis aan de Denneweg binnengestapt en gevraagd of ze nog vrijwilligers konden gebruiken. De eerste directrice, Dorine, was net weg en werd opgevolgd door het producentenduo Kees en Denis.

En ik kon gelijk aan de slag als leerling-operateur. De nieuwe directie programmeerde iedere dag een klassieker in de cinematheek en er werden meer dingen georganiseerd. Ik denk nu aan de festivals rondom Audrey Hepburn en Jeanne Moreau. Beiden waren ook aanwezig. Het waren de hoogtijdagen dat het Filmhuis het grootste filmhuis van Nederland was. Ook werden er vanuit het Filmhuis films geproduceerd. Het was in die jaren een levendige bijenkorf met veel mensen die met film bezig waren. En wij die aan het kantoor waren verbonden vormden een kleine, hechte familie: We zagen elkaar dagelijks en aten ook vaak in het Filmhuis of gingen eten bij toko Frederik.

Het waren de gelukkigste jaren van mijn leven. Maar ik wilde meer dan alleen projecteren en ondernam eigen initiatieven. Ook was ik een voortrekker rondom de automatisering en verleende ik hand- en spandiensten voor de administratie.

Later werd ik betrokken bij de vrienden van het Filmhuis. Ik organiseerde mede tientallen zondagmiddagprogramma's. Ik inviteerde voor een programma allerlei Haagse filmmakers die ik had leren kennen.

Ook heb ik met Nico de piano voor het Filmhuis gekocht. Daar werden zwijgende films mee begeleid door een paar bekwame, jonge pianisten.

Van Nico kwam het idee om een Haagse filmprijs in te stellen ter gelegenheid van de toen gehouden Haagse Salon in Pulchri. Er kwam een eenmalige uitreiking van de Willy Mullensprijs die gewonnen werd door Heimrich Faassen voor een video-installatie. Verder deden vrijwel alle Haagse film- en videomakers mee. Van Nico Bunnik tot Paul Driessen. De fraaie oorkonde en koker was gemaakt door Marc. In de jury zaten in ieder geval Lilly en Gert.

De eerste voorzitter was Sjoerd, later Nico en daarna Erik. Ik herinner me nog een mooie zondagmiddag en de vrienden het filmpaar Jaques Demie en Agnes Varda hadden uitgenodigd. Ik was van beiden hun -tegengestelde- werk bijzonder enthousiast. Het werd een genoegelijke middag en ontmoeting. Met weemoed denk ik terug aan al die bar- en kassameisjes, aan al die uren voor de bar, vooral als Willy er achter stond.

Hij bracht weer zijn eigen mensen mee. En altijd lekkere muziek. Willy zorgde ook voor de legendarische Filmhuisfeestjes die een tijd lang iedere maand werden georganiseerd.

Ook werd er ieder jaar een gezellig personeelsuitje georganiseerd, zoals een keer naar Tim Burton's Batman en een nazit in de Cocktail Lounge in het Zeeheldenkwartier, georganiseerd door Eljo. Ik denk verder nog aan Barbara met haar noorderlijke accent, Willemien, Els, Irmgard, Domenique, Guido de brombeer die later ging met het zusje van Carlie, Ingrid , Jan de wiskunde-operateur, inval-operateur Theo, de lekkere Nicolette, Jannah en haar moeder Liesbeth, Tom met wie ik het cryptogram van zaterdag uit de Volkskrant en NRC wel mee deed en ging later met Angelique en nog zo veel anderen.

Zoals Marcel, de vrijwilliger in de bibliotheek Kees, de barman en conservatoriumstudent. En ook de fotograaf Lars, die wilde ik vragen voor de hoofdrol in mijn drama-video. Maar in de periode van opnamen zat hij voor lange tijd in het buitenland. Toen moest ik de rol spelen. Natuurlijk de charmante Zizi met Italiaanse invloeden. De Vlaamse operateur Eric die contrabassist was, de aantrekkelijke Willemien.

Beiden beginnend fotografen en een stel. Hans achter de bar en Annemarie achter de kassa. Hij met bril, zij klein. En dan waren er nog twee Karinnen, de ene wilde in de publiciteit werken en de andere was net van de fotovakschool, de laatste Karin was een bekende van Edo en Marco.

En Maarten heeft ook nog een tijdje achter de bar gestaan. Hij had toen een korte, onzichtbare relatie met Carlie. Later stond ook Wilma van het Kijkhuis achter de kassa, vanwege haar relatie met Rien die Kees en Denis was opgevolgd als directeur van het Filmhuis.

Herinner me nu ook nog André, was een soort van stagiair of iets, was wat ouder dan ik en manusje van alles. Een bijzondere herinnering is Tjitske, een heel mooie jonge vrouw die zwanger werd en nog mooier.

Niet van mij, nooit iets mee gehad. En Anniek, die was net van de filmacademie af. Had een korte Sinterklaasfilm gemaakt. Die werd later uitgezonden op tv. Ik heb er voor gezorgd dat de film ook minstens een week in het Filmhuis heeft gedraaid als voorprogramma. En Kees-barman kreeg wat met Anniek of andersom. En dan was er nog het leuke zusje van Denis dat Nederlands studeerde.

Monica, ze werd kassameisje. Veel mee gepraat en geflirt. En dan waren er ook de onbekende liefdeslevens van Kees Dorine en Eveline en later de bedrijfsleidster van Schlemmer en Denis in ieder geval kort Eljo , die later trouwde met de mooie en elegante Simone.

Ik kon goed samenwerken met Denis. En in zijn slipstream zaten er voor korte of langere tijd allerlei productiemensen in het Filmhuis, vanwege de productiemaatschappij AllArts van Kees en Denis. Maar ik bemoeide me alleen met het Filmhuis en de familie die we daar met elkaar vormden. Toch was die synergie het succes van het Filmhuis. Veel namen, veel mensen en dan ben ik er nog een aantal vergeten.

Zoals dat schonkige jonge meisje dat achter de kassa stond, heel meisjesachtig. En heete dat dikke meisje niet Lisa? En de boekhouder achter de Sperry, de computer die ik later thuis kreeg als mijn eerste eigen computer. Later nam Hans met zijn vrouw en bedrijfje de boekhouding van het Filmnhuis over. En dan nog twee gezichten zonder namen; een jong meisje, vrouw met kort haar, niet uit Den Haag afkomstig, kassameisje. Net als -ik noem haar maar zo- Nathalie, een dame van Franse afkomst, ook achter de kassa.

Later had ze wat met Erik, heette ze niet Tina? Erik woonde tot hoge leeftijd nog bij zijn ouders. De bloedmooie dochter van Paul Driessen, de boze buurman Jan die op een feestje in het Filmhuis voor mijn neus met zijn dronken kop honderd gestapelde bierglazen van de bar afschuift. Een jarenlange vete over geluidsoverlast. Politie erbij, heibel en mee naar het bureau.

Maar dat was een van de schaarse onaardige figuren in het leven. Net als de exhibitionist die regelmatig in een te kort sportbroekje urenlang op de bank in de foyer kwam zitten op een kopje koffie. En dan ineens trok hij zijn broek naar beneden voor een kassameisje als er verder niemand bij was En dan de vaste bezoekers.

De oude vrouw die met de bus kwam, de Pakistaanse heer, alleen, maar met een hele familie thuis, filmverslaafd. De leveranciers en de buren van de Resident, of de Kunstkring Er gebeurde van alles, iedereen was bezig, met werk of met de liefde. Een hilarische anekdote vond ik het verhaal van Carlie die net van haar vriend Piet af was en die achter de bar stond. Piet kon zich soms niet bedwingen en dan kocht hij impulsief computerspullen.

Zonder dat te overleggen. En als Carlie dan thuiskwam dan stond Piet te stofzuigen en dan wist ze al hoe laat het was: Piet had weer wat onverantwoordelijks gedaan. We noemden dat verschijnsel 'de schuldzuiver', een begrip dat wel vaker van toepassing bleek op al die relaties die je om je heen zag.

Later werd de grote liefde van Carlie, Guus. Een aardige vent en vormgever. Hij had nog eens het idee om een video steeds door te geven en dat de ontvanger dan een kopie zou maken en die weer doorgaf.

Uiteindelijk zou er een kopie ontstaan van slechte kwaliteit. Ik zag wel wat in dit soort conceptideeën. Hij was ook betrokken bij theater Zeebelt, om de hoek bij het Filmhuis. Ik kwam daar ook wel. Het werd geleid door de wat oudere Joop. Ben nog bij hem thuis geweest om over de jaren zestig te praten. Hij was mede-oprichter geweest van Oor en had alle jaargangen mooi ingebonden. Ook circuleerde rond het Filmhuis een vormgeversduo, Wout en Ben.

Wout ging nog een tijdje met de Indische Els. Er was veel mogelijk in het Filmhuis en iedereen kon zich daar ontplooien. Ik had daar verder weinig mee te maken, behalve dan als bezoeker.

Ik zat ook helemaal in de nieuwe media. Door het festival met veel dingen kennis gemaakt en veel interessante mensen ontmoet. Zoals William Gibson, de bedenker van het woord cyberspace. Lester en ik namen hem op een avond nog mee naar de Doubletstraat, het hoerenstraatje dat ook een vorm van virtual reality was. En dan eerst langs het standbeeld van Spinoza.

William Gibson was amazed. En ook de telepresence en virtual reality-pionier Scott Fisher kan ik niet ongenoemd laten. Hij werkte bij de NASA en kwam een paar dagen naar het festival. Een indrukwekkende man en visionair. Jammer alleen dat virtual reality eigenlijk nooit is doorgebroken. Door mijn werk voor het Filmhuis kreeg ik ook ieder jaar een bioscoopkaart.

Kon je gratis naar alle Haagse bioscopen en mocht je een introducee meenemen voor half geld. Heel veel gebruik van gemaakt. Ik herinner me nog het laatste twijfeljaar of ik de kaart wel kon krijgen. Het boterde niet tussen mij en de bedrijfsleidster Ina Annemarie was vertrokken , maar ze kwam me de nieuwe kaart hoogst persoonlijk uitreiken. Ik hoorde er nog steeds bij.

En dus heel veel films gezien, alleen en ook met Lester, in het Filmhuis en in alle andere Haagse bioscopen. Ik hield niet van tv, maar wel van de onderdompeling en concentratie van een donkere zaal, een groot doek en goed geluid.

Film was een grote passie. Legendarisch was het afscheidsfeestje in van de Denneweg, de verhuizing naar het Spui. Ik organiseerde het met Erik en met Willy. De stoelen waren al uit zaal 1 en werd de tweede danslokatie, naast de bibliotheek. Overal was film te zien en de aankleding was verder aangevuld met grote decorstukken uit de films van Peter Greenaway. Ik heb een deel van de party met Edo op video vastgelegd. Er is ook een dvd van die ik nog naar het Filmhuis moet sturen.

Een mooie herinnering en afsluiting van de Denneweg. Mijn favoriete plekje in het Filmhuis was het alkoofje naast de ingang. De wat donkere video kun je op YouTube bekijken: Het was niet een deel van mijn leven, het was toen mijn leven. Een club cineasten en videoten met een werkplaats in de Van Woudenbergstraat. Ze organiseerden later ook avonden in het Paard toen die een eigen kleine filmzaal kreeg. Ik had er verder niks mee te maken, maar kende de meeste mensen wel. Ik kwam ook op de avonden.

In de kring zaten namen als Paul de M. Een maal op de werkplaats geweest vanwege mijn latere docu-drama-video. Ik heb daar toen ook de steen uit De Steen in de vensterbank gezet. De steen had ik eind december in de kou van een gesloopt parkeerterrein naast Artis gevonden en meegenomen. Was nog een heel gewicht. Misschien staat die steen er nog wel. Een ongelofelijk tentje in vele opzichten. Het was er verschrikkelijk vies en smerig en het herentoilet was het dieptepunt.

Het was ook een mannencafé, voor de jonge Haagse rock-'n-rollers. Vrouwen voor en achter de bar waren schaars, maar als ze er waren kregen ze alle aandacht. Hier ontstond ook een vriendenclub met Marco en Edo later ging hij steady met de wat oudere Ernie, no kids, two cats en de fotograaf Desmondo met zijn vriendin Sandra.

SEXS FILPJES SEXCONTACT ZEELAND

Dat heeft me altijd getroffen. Ik herinner me ook nog een bijzonder verjaardagsfeestje bij Linda. Ik heb een deel van de party met Edo op video vastgelegd. Was nog een heel gewicht. Het waren de gelukkigste jaren van mijn leven.